Misafirsiniz — buradaki canlı her şey örnek.

Giriş

14 Kasım 1944

Anma günü

15 Kasım 1944 gecesi trenler halkı köylerinden Orta Asya’ya götürdü. Pek çoğu yolda, taşında adı olmadan defnedildi. Bu gün adları geri getiriyoruz.

14 Kasım’a 357 gün

Kitap açık — ilk adları aileler yazıyor.

1kandil evlerde yanıyor
2büyüğün sesi kaydedildi

Burada ad yok — yalnızca sayılar: bu sayfa herkes için, adlar ise girişin ardında, Hafıza Kitabı’nda saklanıyor.

14 Kasım’a kadar bir iş

Bir ad yazın

Yolu ya da ilk kışı atlatamayan birinin. Ad ve köy yeter — yılları bilmeseniz de olur.

Eve katıl
Bir büyüğün sesini kaydedin

O geceyi ya da onun hakkında anlatılanları hatırlayan biri. Telefona beş dakika — hafıza seste kalır.

Ses kaydet
Akrabaları çağırın

Her aile kendi adlarını hatırlar. Evde ne kadar çok aile olursa kitap o kadar dolar.

Eve katıl

Aynı günün iki tarihi

14 Kasım 1944

Halk Ahıska’nın 212 köyünden yük vagonlarıyla Orta Asya’ya sürülmeye başlandı.

14 Kasım 1989

Tam 45 yıl sonra SSCB Yüksek Sovyeti bu sürgünü yasa dışı ve suç olarak tanıdı.

772-I sayılı Bildirge’de halkımızın adı açıkça geçer — sürülen sekiz halk arasında. Bu bir af değil: halkın hiçbir suçu yoktu. Bu, devletin kendi suçunu tanıması ve bunun bir daha olmayacağına dair sözüdür.

Bunun anlamı ve neyi değiştirmediği
Halkın yolu · 1944 → bugünHalkımızın yolunu izleyin ve dinleyinHarita yolu kendisi çiziyor: Ahıska köylerinden vagonlara, Orta Asya’ya, Fergana’ya, Türkiye’ye, okyanusun ötesine ve yeniden Gürcistan’a. Her yılı bir ses anlatıyor. Yaklaşık üç dakika.11 olay3 dilde seskaynaklarıylaİzle ve dinle

Bu günlerde her evin odası sessizdir: ateş için için yanar, nişteki mum daha parlak, çerçevede yas kurdelesi. Ocağın rafında ise kandiller yanar — ailenin Hafıza Kitabı’na yazdığı her ad için bir tane.